Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Wielokrotnie dochodzi do sytuacji, w których przedsiębiorstwo, znajdujące się w trudnej sytuacji finansowej, musi spłacić swoich wierzycieli - nawet ogłoszenie upadłości niewiele pomaga. O ile przedsiębiorstwo to ma szansę na „podniesienie się” i prowadzenie dalszej działalności, poszukuje się rozwiązań, które mogłyby usprawnić spłatę należności. Niestety, w przypadku przedsiębiorstw, które są o krok od ogłoszenia upadłości, sprawa wygląda już nieco inaczej. Tutaj często dochodzi do kombinacji, mających na celu brak pokrycia należnych zobowiązań.

 

Polski Kodeks Karny formułuje pewne zasady, dotyczące ochrony wierzycieli. Aby zabezpieczyć spłatę należności od dłużników, Kodeks Karny formułuje artykuły 300-303, gdzie czytamy o podstawowych obowiązkach dłużnika oraz prawach wierzyciela, do otrzymania należnej zapłaty.

 


Jak mówi nam art. 300. Kodeksu Karnego - Utrudnianie zaspokojenia wierzyciela:

§ 1.

Kto, w razie grożącej mu niewypłacalności lub upadłości spółki, udaremnia lub uszczupla zaspokojenie swojego wierzyciela przez to, że usuwa, ukrywa, zbywa, darowuje, niszczy, rzeczywiście lub pozornie obciąża albo uszkadza składniki swojego majątku,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§ 2.

Kto, w celu udaremnienia wykonania orzeczenia sądu lub innego organu państwowego, udaremnia lub uszczupla zaspokojenie swojego wierzyciela przez to, że usuwa, ukrywa, zbywa, darowuje, niszczy, rzeczywiście lub pozornie obciąża albo uszkadza składniki swojego majątku zajęte lub zagrożone zajęciem, bądź usuwa znaki zajęcia,
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 3.

Jeżeli czyn określony w § 1 wyrządził szkodę wielu wierzycielom, sprawca
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

§ 4.

Jeżeli pokrzywdzonym nie jest Skarb Państwa, ściganie przestępstwa określonego w § 1 następuje na wniosek pokrzywdzonego.1

Karę grzywny lub pozbawienia wolności na okres nieprzekraczający dwóch lat nakłada się na dłużnika, który umyślnie lub w wyniku rażącego niedbalstwa powoduje znaczną stratę na swoich wierzycielach poprzez:

  • hazard lub inna ryzykowna działalność,

  • inne nieodpowiedzialne zachowanie,

  • nadużycia,

  • rażąco niewłaściwe postępowanie biznesowe.

Jakie są najczęściej popełniane przestępstwa, których celem jest utrudnienie spłaty należności?

Najczęstsze przestępstwa popełnione na mocy art. 300 Ustawy Kodeks Karny, to przypadki, gdy przedsiębiorstwo będące lub pretendentujące do ogłoszenia bankructwa:

  • oszukańczo zbywa mienie przed lub po bankructwie;

  • dokonuje fałszywych wpisów na wyciągach z kont lub ukrywa, niszczy lub fałszuje dokument związany z jego własnością lub sprawami;

  • uzyskuje kredyt lub inne dobro poprzez fałszywe oświadczenia;

  • ukrywa lub nieuczciwie usuwa własność lub ukrywa roszczenia lub długi;

  • uzyskuje kredyt lub angażuje się w handel bez informowania zaangażowanych osób o jego bankructwie.


Preferencyjne traktowanie wierzyciela

Karę grzywny lub pozbawienia wolności na okres nieprzekraczający dwóch lat nakłada się na dłużnika, który umyślnie lub w wyniku rażącego niedbalstwa zapewnia wierzycielowi ugodę lub zabezpieczenie, gdy dłużnik jest, staje się lub jest narażony na realne ryzyko niewypłacalności i w ten sposób znacznie ogranicza szanse wierzycieli na uzyskanie płatności.


Utrudnianie windykacji przez wierzyciela w oddzielnych postępowaniach dotyczących windykacji

Karę grzywny lub pozbawienia wolności na okres nieprzekraczający dwóch lat nakłada się na dłużnika, który podlegając postępowaniu egzekucyjnemu lub tymczasowemu nakazowi zabezpieczenia roszczenia umyślnie lub w wyniku rażącego zaniedbania popełnia czyn, który może zapobiec majątkowi od zapewnienia rozliczenia jednemu lub większej liczbie wierzycieli.

Uszczuplenie aktywów zagrożonych niewypłacalnością

Karę grzywny lub pozbawienia wolności na okres nieprzekraczający dwóch lat stosuje się do dłużnika, który popełnia niewłaściwe działanie, które:

  • najprawdopodobniej uniemożliwi zasób służący jako zapłata dla jednego lub więcej wierzycieli, oraz

  • powoduje, że dłużnik staje się, lub staje się realnie zagrożony niewypłacalnością.

Sytuacja, w której nie można ustalić niewypłacalności zgodnie z akapitem pierwszym, nie prowadzi do zwolnienia z kary, jeżeli przyczyną jest celowe lub rażąco niedbałe naruszenie przepisów księgowych przez dłużnika zgodnie z ustawą lub przepisami.

Celowe wyczerpanie aktywów

Celowe wyczerpanie aktywów podlega karze grzywny lub pozbawienia wolności na okres nieprzekraczający sześciu lat. Przy ustalaniu, czy uszczuplenie aktywów ulegnie pogorszeniu, szczególną wagę przywiązuje się do tego, czy wiązało się to ze znaczną utratą szans wierzycieli na uzyskanie płatności, czy zostało zaplanowane i czy wiązało się ze znaczną kwotą.

Brak wniosku o postępowanie w sprawie spłaty zadłużenia lub bankructwo

Karę grzywny lub pozbawienia wolności na okres nieprzekraczający dwóch lat nakłada się na niewypłacalnego dłużnika, który umyślnie lub w wyniku rażącego niedbalstwa nie wnioskuje o wszczęcie postępowania w sprawie spłaty zadłużenia zgodnie z ustawą o upadłości lub o ogłoszenie upadłości, jeżeli

  • takie pominięcie oznacza, że operacji lub zajęcia nie można unieważnić, co znacznie ogranicza szanse wierzycieli na otrzymanie płatności lub

  • działalność dłużnika wyraźnie przynosi straty, a dłużnik musi zdać sobie sprawę, że nie będzie w stanie zapewnić wierzycielom ugody w rozsądnym terminie.

Jednakże brak wniosku o postępowanie w sprawie spłaty zadłużenia lub bankructwo nie podlega karze, jeżeli dłużnik działał w porozumieniu z wierzycielami, którzy reprezentują znaczną część całkowitego zadłużenia, zarówno pod względem kwoty, jak i liczby.

Utrata masy nieruchomości podczas wspólnego odzyskiwania długów

Karę grzywny lub pozbawienia wolności na okres nieprzekraczający dwóch lat nakłada się na dłużnika, który podlega postępowaniu upadłościowemu lub regulującemu dług zgodnie z ustawą

  • działa w sposób, który może uniemożliwić działanie składnika aktywów jako płatności lub korzyści dla wierzycieli, lub

  • fałszywie stwierdza lub uznaje wszelkie zobowiązania.

Poważne wyczerpanie majątku podlega karze grzywny lub pozbawienia wolności na okres nieprzekraczający sześciu lat. Przy ustalaniu, czy uszczuplenie masy spadnie, szczególną wagę przywiązuje się do tego, czy znacznie pogorszyło to szanse wierzycieli na uzyskanie zapłaty.

Rażąco niedbałe zubożenie majątku podlega karze grzywny lub pozbawienia wolności na okres nieprzekraczający dwóch lat.

Odpowiedzialność karna za osoby inne niż dłużnik

Każda osoba, która na rzecz dłużnika lub w jego imieniu popełnia czyn o jakim mowa w tym artykule, podlega karom określonym w omawianych sekcjach.

Wierzyciel, który przyczynił się do naruszenia postanowienia niniejszego rozdziału, otrzymując lub żądając zadośćuczynienia od dłużnika, podlega karze tylko wtedy, gdy wierzyciel zastosował niewłaściwe środki, aby to osiągnąć.

Nasze serwisy

aobiznes KAIZEN  wbiznesieeDokumenty